verwachte onverwachte situaties

Soms vraag ik me af of bepaalde organisaties en/of bedrijven zich niet beter kunnen wapenen op crisissituaties. Zoals stakingen bijvoorbeeld. Iedereen heeft terecht begrip voor stakingsrecht, maar niemand voelt zich geroepen om te communiceren en gedupeerden te informeren… Integendeel, reizigers worden van kastje naar de muur gestuurd. Hier kan een luchthaven zich toch op organiseren? Draaiboeken? Afspraken crisiscommunicatie? Uitvalsbasissen. Dat is klantgericht communiceren!

Nieuwe mensen…

Grappig om te zien hoe zoveel politici vandaag hun profielfoto op social media weer veranderen naar hun gewone foto. Alsof ze weer zichzelf worden. Vreemd toch wat verkiezingen met mensen doet. En dat in tijden dat mensen authenticiteit vragen :-).

PS: deze vaststelling staat los van mijn respect voor zoveel mensen die engagement willen opnemen.